Alpha Bank Cyprus Ltd ν. Steven Peter Wright κ.α., υπ’ αριθμόν 955/2013 (16/9/2016)

Επί του forum non conveniens η τράπεζα είχε δίκαιο, ωστόσο δεν υπάρχει πρόνοια που να επιτρέπει την απόρριψη δικαιοδοσίας κατόπιν τέτοιας διαπίστωσης.
0 Shares
0
0
0
0
0
0

Στα πλαίσια ενδιάμεσης απόφασης για την αγωγή της Alpha Bank Cyprus Ltd, το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου δεν αποδέχτηκε τον ισχυρισμό της τράπεζας ότι οι εναγόμενοι αιτήθηκαν το δάνειο για να αγοράσουν ακίνητο για λόγους επένδυσης. Βάσισε την κρίση τόσο στον ακριβή τίτλο της δανειοληπτικής σύμβασης, ο οποίος ήταν «Foreign Currency Housing Loan Agreement Alpha Flexihome» αλλά και στο γεγονός ότι οι δανειολήπτες ήταν συνταξιούχοι και πρώην υπάλληλοι στις υπηρεσίες υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου

Κρίθηκε επίσης ότι η επίδικη διαφορά υπάγεται στο τμήμα του καταναλωτή του κανονισμού «Βρυξέλλες Ι», αφού η επιθυμία της τράπεζας ήταν η είσπραξη του ποσού του δανείου και η απαίτηση της αγωγής δεν βασίζεται σε δικαιώματα που άμεσα σχετίζονται με ακίνητη περιουσία.

Μάλιστα ο Δικαστής απέρριψε τη θέση της τράπεζας ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου για σκοπούς πρακτικότητας και βολικότητας έχει δικαιοδοσία. Πιο συγκεκριμένα σχολίασε ότι ενδεχομένως επί του forum non conveniens η τράπεζα έχει δίκαιο, ωστόσο δεν υπάρχει καμία πρόνοια στον κανονισμό που να επιτρέπει την απόκτηση ή απόρριψη δικαιοδοσίας στην περίπτωση τέτοιας διαπίστωσης.

Τελικά η διαφορά υπήχθηκε στο 4ο τμήμα, για τους καταναλωτές, του κανονισμού. Επιπλέον η ρήτρα επιλογής δικαστηρίου που αναραφόταν επί της σύμβασης εξετάσθηκε όχι  βάσει άρθρου 25, που αφορά γενικότερα την επιθυμία των μερών για επιλογή δικαστηρίου, αλλά βάσει άρθρου 19, που αφορά την ίδια δυνατότητα παρέκκλισης κατά την περίπτωση, όμως, στην οποία ο ένας διάδικος είναι καταναλωτής. Η ρήτρα αυτή θεωρήθηκε άκυρη, αφού δεν πληρούσε καμία από τις 3 προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 19.

0 Shares
You May Also Like

Δημήτρη Δημηρίου v. Cyprus Popular Bank Public Co Limited κ.α. (2018), Πολιτική Έφεση υπ’ αριθμόν E151/156

Το Ανώτατο Δικαστήριο αφού υποβάθμισε τα παραδοσιακά κριτήρια σε βοηθητικά κριτήρια, αποφάνθηκε ότι οι προτεινόμενες τροποποιήσεις δικογράφων δεν προσθέτουν κάτι στην δικαστική κρίση.

Slowakische Republik v. Achmea BV, C-284/16

Όταν Διμερή Συνθήκη μεταξύ Κρατών μελών επικαλύπτει το Ενωσιακό Δίκαιο & η θέση των ρητρών διαιτησίας στην ΕΕ

Goldman Sachs International (Appellant) v. Novo Banco SA (Respondent), [2018] UKSC 34

Νομολογιακή ερμηνεία της Οδηγίας 2014/59/EU και το οικείο πλαίσιο για την ανάκαμψη και την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων (στο εξής «EBRRD»). Η Οδηγία απαιτούσε από τα κράτη-μέλη να αποδώσουν στις αρμόδιες εθνικές αρχές, την απαραίτητη εξουσία ώστε να δημιουργήσουν τα κατάλληλα εργαλεία εξυγίανσης του τραπεζικού κλάδου ή μεμονωμένων τραπεζών.