Επισκόπιση κυπριακής νομολογιάς Ιδιωτικού Διεθνούς Δικαίου

Στην ακόλουθη ανάλυση η επιμονή μου στους κανονισμούς «Βρυξέλλες Ι» και «Ρώμη Ι», είναι χαρακτηριστική και ανάλογη της σημασίας τους. Επέλεξα πέντε υποθέσεις κυπριακών δικαστηρίων, ταξινομημένες στις (υπο)θεματικές, «Η προ-Ευρωπαϊκής Ενώσεως εποχή, και η μετάβασις εις αυτήν», «Ρήτρες επιλογής δικαστηρίων και εφαρμοστέου δικαίου» και «Στεγαστικά Δάνεια».
0 Shares
0
0
0
0
0
0

Βαθιά μου πίστη ότι η παράμετρος πολιτική δεν αρκεί για την επίτευξη οποιουδήποτε στόχου και ενίοτε λειτουργεί απλώς ως μια εκδήλωση προθυμίας. Χωρίς το κατάλληλο θεωρητικό πλαίσιο αλλά και τις πρακτικές δομές που θα ενσαρκώσουν αυτό, η οποιαδήποτε απόπειρα για χάραξη πολιτικής, θα αποτελεί στην καλύτερη περίπτωση μια ξύλινη φιλονικία σε κάθε λογής κοινοβουλευτικά έδρανα.

Η εστίασή μου στo πλαίσιo αυτής της ενασχόλησής μου με το Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο, ήταν η σύζευξή του με τον απώτερο σκοπό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Καθόλου ασήμαντη η καθαυτή πτυχή του κλάδου του Ιδιωτικού Διεθνούς Δικαίου, την ενορχήστρωση, δηλαδή, ενός πολυεπίπεδου δικανικού δίαυλου επικοινωνίας. Ο εξεζητημένος, όμως, αυτός χαρακτήρας παίρνει μια ιδιαίτερα απτή μορφή εντός, και για σκοπούς, της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μελετώντας το ΔΕΕ, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατανόησα, πέρα από κάθε αμφιβολία, ότι δεν είναι «αρκετό» να φέρει εις πέρας το απαραίτητο βάρος της απονομής της Δικαιοσύνης εντός του καινοτόμου ενωσιακού οικοδομήματος. Χαρακτηριστική η περιγραφή ότι «το ΔΕΕ ανέπτυξε τη σχέση του με τα εθνικά δικαστήρια με προσεκτικά, σοφά βήματα, αποφεύγοντας πάντα να αυτοπαρουσιαστεί ως ανώτερο δικαστήριο, τονίζοντας επανειλημμένα ότι είναι ένα ειδικό δικαστήριο με μια συγκεκριμένη αποστολή, σε ίσο επίπεδο με τα εθνικά δικαστήρια και συνεργάτης»1.

Πριν ακόμη σχηματοποιηθεί η εικόνα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, στην εποχή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, είχε διαπιστωθεί ότι κατά την επίτευξη μιας ενιαίας ευρωπαϊκής οικονομίας, με βασικές αρχές την ελευθερία διακίνησης των ατόμων και προϊόντων, δεν μπορεί να παρεμβάλλονται διαδικαστικές και τυπικής φύσεως δικονομικές δυσκολίες. Είναι επάναγκες η επιδίωξη της ομοιογένειας των δικανικών διαύλων, η οποία με τη σειρά της θα αποβλέπει σε μια ελευθερία κυκλοφορίας αποφάσεων και κυρίως στη διακρατική εμπιστοσύνη της απονομή της δικαιοσύνης.

Στην ακόλουθη ανάλυση η επιμονή μου στους κανονισμούς «Βρυξέλλες Ι» και «Ρώμη Ι», είναι χαρακτηριστική και ανάλογη της σημασίας τους. Σίγουρα δεν μπορούν να απουσιάζουν από οποιαδήποτε νομολογιακή επισκόπηση του Ιδιωτικού Διεθνούς Δικαίου. Επέλεξα πέντε υποθέσεις κυπριακών δικαστηρίων, ταξινομημένες στις (υπο)θεματικές, «Η προ-Ευρωπαϊκής Ενώσεως εποχή, και η μετάβασις εις αυτήν», «Ρήτρες επιλογής δικαστηρίων και εφαρμοστέου δικαίου» και «Στεγαστικά Δάνεια». Οι καθοριστικές ιδιαιτερότητές τους, είναι ικανές να χαρτογραφήσουν, ή να σκιαγραφήσουν έστω, το πραγματικό εύρος των θεματικών αυτών, οι οποίες, και η καθεμία ξεχωριστά, παρουσιάζουν ένα ιδιαίτερο πρακτικό ενδιαφέρον.


  1. Εμμανουήλ Περάκης (2009). Τα δικαιοδοτικά όρια του ΔΕΚ υπό Ευρωπαϊκή Διακυβέρνηση. Νομική Βιβλιοθήκη. σελ 152
0 Shares
You May Also Like

Φιλοσοφία του Δικαίου και Θανατική Ποινή

Η κινηματογραφική απόδοση της «δικαιοσύνης» και του ηρωισμού χαράσσει με ιδιαίτερη ευκολία τις συνειδήσεις μας και στην αντίθετη όχθη η, τεθειμένων διαδικασιών, θανατική ποινή ξεσηκώνει την αγανάκτηση και οργή, αντίθεση που προσωπικά την αναγάγω στην ολοένα μειούμενη ταύτιση των κοινωνών προς τα κυβερνητικά όργανα και στην έλλειψη ουσιαστικής κατανόησης της αρχής της πλειοψηφίας και της ελευθερίας της κομματικής δράσεως.

When the GDPR goes wrong…

This article discusses the unseen danger when the EU data-commissioners start capriciously implying the vague text of GDPR.

Η υφή της Διεθνούς Φορολογίας

Οι αστοχίες και οι αδυναμίες του Διεθνούς Φορολογικού Δικαίου, δηλαδή τα ολοένα και πιο συχνά εμφανιζόμενα επιχειρηματικά περιστατικά τα οποία αδυνατεί το Διεθνές Φορολογικό Δίκαιο να υπάξει και να ρυθμίσει ορθά και ηθικά έχουν κάποια αίτια.